❤ Super good Super bad

posted on 26 Apr 2011 10:45 by ladyhikari in Another
 
คอนจบไปสองวันแล้ว ภทรลดายังไม่เขียนอะไรเลย มาเขียนเอาตอนนี้ชักจะเลือนรางแฮะ - -"
แต่ไม่เป็นไร เพราะไอ้เรื่องที่กะว่าจะเขียนมันไม่ใช่รีพอร์ตอะไรอยู่แล้ว ก็แค่เป็นเรื่องที่อยากบันทึกไว้จะได้ไม่ลืม
แต่คือจริงๆก็คิดว่าคงไม่ลืมแน่ๆแหละ ให้ตายยังไงก็ไม่ลืมเด็ดขาด
 
เรื่องมีอยู่ว่า ภทรลดาไปดูคอนคุณพีมาค่ะ ไปวันอาทิตย์วันเดียว ที่นั่งก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมาย
แสตนด์โซน L แถว G25 แต่ด้วยความที่โดมมันเล็กเลยได้ใกล้ชิดอย่างที่เขาว่าไม่มีผิด
เวลาที่คุณพีมากับรถเลื่อน มันเป็นอะไรที่ระยะประชิดมากเวอร์ๆ ใสมาก กิ๊งมาก น่ารักมากกกกก
ถึงแสกกลางและหัวหยิกหยอยมาก็ให้อภัยค่ะ น่ารักน่ากอดมากจริงๆ
เราไม่ใช่เมนคุณพี แถมช่วงนี้หลังจากลงหลักปักฐานกับผู้ชายตีกลองคนนั้น เราก็ห่างหายกับจอนนี่ส์ไปเยอะ
แต่คนที่มีโอกาสแล้วไม่ได้ไปคอนครั้งนี้ เราพูดได้คำเดียวค่ะ "คุณพลาดมากถึงมากที่สุด"
เพราะมันเป็นอะไรที่อลังการณ์งานสร้างมาก ทั้งแสงสีแสียงตระการตาสุดๆ คุณภาพศิลปินนี่ไม่ต้องพูดถึง
ระดับจอนนี่ส์แล้วไม่เคยทำให้แฟนๆผิดหวังจริงๆ ครั้งหน้าก็จะไปอีก ถ้าไม่ติดงานก็จะไปทุกวันเลย
 
เอาล่ะ เข้าเรื่องของเราดีกว่า อย่างที่บอกไปว่าเรานั่งบนแสตนด์ ซึ่งมีพื้นที่ต่อคนค่อนข้างเยอะ
แล้วทุกคนก็คงจะพอเดาได้ว่าสาวไทยดูคอนเสิร์ตนั้น จะให้นั่งโบกพัดเรียบร้อยอย่างสาวญี่ปุ่นคงทำไม่ได้
สาวไทยเร่าร้อนค่ะ *หัวเราะ* นอกจากจะลุกขึ้นเต้นตามตลอดเวลาแล้ว เวลาที่คุณพีเลื่อนรถมาตรงแสตนด์
สาวๆยังพากันวิ่งกรูลงไปชั้นล่างเพื่อที่จะเข้าใกล้คุณพีให้ได้มากถึงมากที่สุด โดยส่วนตัวแล้ว
เราว่ามันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรเลยนะ เราเข้าใจและก็เชื่อว่าศิลปินและทีมงานทุกคนก็คงเข้าใจด้วยแหละ
เรามาดูคอนเสิร์ตเราก็ต้องสนุกเต็มที่จริงไหมคะ? อีกอย่างคุณพีไม่ได้เป็นคนไทย ไม่ได้อยู่เมืองไทย
ปีหนึ่งๆจะได้เห็นหน้าสักกี่ครั้งกันเชียว ไหนๆก็มาแล้ว ขอสาวๆกอบโกยให้ได้มากถึงมากที่สุดละกันเนอะ
 
แต่..........
ถึงจะพูดอย่างนั้น ภทรลดาก็ไม่ได้วิ่งกรูลงไปนะ - -"
 
ทำไม? เพราะอะไร? เพราะใส่ส้นสูงไปสิคะ วิ่งขึ้นวิ่งลงไม่ไหวหรอก เหอะๆ ก็เลยได้แต่ยืนมองตาปริบๆอยู่กับที่
มีกรี๊ดกร๊าดบ้างแต่ก็ไม่ได้อะไร เพราะรอบแรกที่รถมา คุณพีดันหันหลังให้สแตนด์แล้วเล่นกับอารีน่าแทน - -"
เยี่ยมไปเลย!! .......... ตอนนั้นแอบงอนเล็กน้อยว่าทำไมถึงไม่หันมาล่ะ? หื่อๆๆๆๆๆ
ทีนี้ก็มาถึงรอบสอง ที่คุณพีเลื่อนรถมาฝั่งที่เรานั่งอีก ทุกคนก็กรูกันลงไป รอบนี้คนลงไปกันเกือบทั้งแสตนด์
เหลือแค่เรากับเพื่อนอีก 3 คน (ตรงโซนL) คือมันเวิ้งว้างมาก เพื่อนก็สะกิดยิกๆ แกๆๆ ลงไปมั้ย? เราก็แบบ
หึ ไม่เอาอ่ะ ไม่ลง ตอนนั้นถอดรองเท้าแล้ว ไม่ได้เมื่อยแล้ว แต่ที่ไม่วิ่งลงไปก็เพราะกลัวว่าคุณชายเธอจะหันไป
หาอารีน่าเหมือนรอบก่อนอีก ก็เลยแบบ ไม่เอาอ่ะ ขี้เกียจวิ่งไปวิ่งมา เหนื่อย -_-
 
ทีนี้ ประเด็นมันอยู่ตรงนี้แหละ ตรงความเวิ้งว้างที่เราบอก ที่ที่มีเพียงภทรลดาและเพื่อนอีก 3 คนยืนอยู่
มันเลยไปสะกิดสายตาของคุณพีให้เงยหน้าขึ้นมาเห็น ทั้งที่ข้างหน้ามีสาวๆมากมายยืนกรี๊ดกร๊าดรุมคุณพีอยู่
แต่คุณพีกลับเจียดเวลาที่ไม่น่าจะถึงห้าวินาที ชี้มาตรงเราและเพื่อน ก่อนจะยิ้มหวานและโบกมือให้ 2-3 ที
ผู้หญิง 4 คนยืนอึ้ง โบกมือกลับแบบงงๆ ..... เมื่อคุณพีจากไป ก็เริ่มได้สติและหันมาถามกันเอง
 
แฝด 1 - เมื่อกี้นี้....
ภทรลดา - ใช่พวกเราป่ะวะ?
แฝด 2 - อ่าาาา
น้องของแฝด - มันก็เหลือกันอยู่แค่นี้ คนอื่นเค้าอยู่ข้างล่างกันหมด
ภทรลดา - ใช่เนอะ
แฝด 1 - ก็ไม่มีใครแล้วนี่
 
..
..
..
 
อืม....
 
สรุปว่าใช่!
 
สรุปว่าเราทั้งสี่ได้ชอตนั้นเต็มๆทั้งๆที่ไม่ได้ถืออะไรเลย นอกจากพัดตัวพีคาตาคานะที่เค้าแจกหน้าคอน
ไม่ได้วิ่งกรูลงไปข้างล่างเพราะไม่คิดว่าจะได้อะไร แต่กลับได้เต็มๆ เต็มแบบทำเอาเบลอเพ้อไปสองวัน =///=
อยากจะกรี๊ดก็กรี๊ดไม่ออก มันดีใจจนน้ำตาจะไหล แล้วที่ดีใจมากถึงมากที่สุด ก็คือการได้ฟัง LOVE SONG
สมใจอยากอย่างที่คุยกับเพื่อนไว้ก่อนคอนเริ่มว่า "ถ้าวันนี้ไม่ได้ฟัง LOVE SONG เราจะไม่กลับบ้าน!"
 
Super good - สนุกมาก คนดูเต็มที่ คุณพีเต็มที่ โปรดักส์ชั่นเต็มที่ อังกอร์ 4 รอบ สนุกลืมโลกจริงๆ
Super bad - แต่ถึงจะสนุกยังไง คนที่เราอยากเจอมากที่สุดจริงๆก็ไม่ใช่คุณพี แต่เป็นเคนจังต่างหากนะ
 
มีอยู่วูบหนึ่งที่อยู่ในคอนแล้วอยากร้องไห้ เพียงแค่คิดว่า ถ้าคนที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่คุณพี แต่เป็นเคนจัง
คิดแค่นั้นก็ไปต่อไม่ได้แล้ว เลยทำลืมๆไปซะ สนุกกับความจริงตรงหน้าให้เต็มที่ดีกว่า :)
 
Photobucket
 
 
 
* POSTSCRIP
 
- กำลังจะกลับไปเรียนญี่ปุ่นแบบจริงจังอีกรอบ แต่จะข้ามบทเรียนไป 1 เล่ม จะเรียนรอดไหมหนอ?
- เมื่อวันอาทิตย์คุณพีจัดเต็ม พอกลับบ้านถึงได้รู้ว่า เคนจังก็จัดเต็มเหมือนกัน TT